Een vergeten gedichtje 

Vergeten licht

Licht, verlicht, maakt alles beter, zoals een lange zoete zomernacht.

Donker op de donkerste manier. In een hoekje, samen.

Geen licht, verlicht. Verlicht door het kraken van het dons.

Zorgen worden vergeten in het duister, het holst van de nacht.

Diep onder de dekens, alles vergeten.

Vergetelheid die de meeste pijn doet verdwijnen.

Samen vergeten, samen genezen? 

Brenda 20/11/15

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s