Verhuisd

Zoals jullie vast wel weten zijn we afgelopen zomer naar Eygelshoven verhuisd. We hebben vooraf meerdere huizen in Parkstad bekeken en hebben toen gekozen voor dit huis. Verliefd, waren we, zijn we.

Toch zit het me dwars dat veel pogingen tot het aanleggen van contacten mislukken. Zo ook vanochtend. Een eindje verderop zit een klein losloopgebiedje, waar de honden gezellig kunnen spelen en een bankje voor de hondenbezitters. Voor mij liep een dame met wat honden, ik hoopte al dat ze naar de losloopplek zouden gaan, want dan kan ik een gesprek aanknopen en de honden kunnen gezellig spelen. Zo leer ik ook wat mensen (her)kennen.

Daar waar we in Maastricht gewoon alle honden samen in het losloopgebied laten, is het hier gebruikelijk even te vragen of ze erbij mogen. Gek eigenlijk, het losloopgebied is van iedereen. En als je hond niet samen met andere honden kan, wat doe je dan daar. Maar goed,  dat terzijde.

Wat mij irriteerde was dat ik vroeg of ze erbij mocht en dat mevrouw zei, dat het haar geen goed idee leek omdat haar honden dan in de poep zouden spelen en vies zouden worden.

Ik wist van gekkigheid niet wat ik hoorde en zei tegen Zenzi, muis sorry je mag niet met deze honden spelen. Arm dier.

Een paar weken geleden was ik een middag aan het steppen met Zenzi (Een grote hobby van ons!). Werd ik aangesproken door een mevrouw met de vraag of ik niet een beetje egoïstisch was en of mijn hond dit wel leuk vond. Nou, ik kan er heel duidelijk in zijn, JA! Dit vind zij leuk. Als ik de step ga halen komt ze kwispelend naar me toe. Ook hier heb ik nog geprobeerd een positieve wending aan het gesprekte geven en er iets leuks van te maken.

Maar deze mevrouw had haar mening klaar. Het was zielig. Punt uit. Doorvragen waarom ik met haar met de step onderweg was, is niet bij haar opgekomen. Ik loop namelijk te langzaam voor Zenzi, waardoor het een marteling is voor ons beide om een normale wandeling te maken. Op de step heb ik een hoger tempo, het goede tempo voor Zenzi. Daarbij luistert ze veel beter aan de step en is het gewoon super leuk om samen te doen.

Zenzi heeft gelukkig niet zoveel moeite met zich aanpassen in het nieuwe dorp, en ik vind de anonimiteit ook niet zo erg. Remko en ik zijn beide wel op onze privacy gesteld. Maar wat mensen die je goedendag kunt wensen op weg naar de markt of tijdens een rondje met Zenzi zou toch wel gezellig zijn.

En ach, het belangrijkst is misschien nog wel dat we fijne buren hebben waar we in elk geval goedendag tegen kunnen zeggen of naar kunnen zwaaien en de rest dat komt nog wel. We wonen er nog maar net.

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s